Bassekou na szczecińskim dworze

• Dodane: 18 Marca 2011, 13:01
• Zaktualizowane: 22 Marca 2011, 21:11

• Drukuj stronę
• Poleć znajomemu

Mali to potęga

Mali, z którego pochodzi Bassekou, to prawdziwa potęga w muzyce świata. Amadou&Mariam  Toumani Diabate czy grupa Tinariwen, rok temu goszcząca w Gdyni na festiwalu Heineken Open`er) to artyści właśnie z tego kraju,. Najbardziej znanym muzykiem z Mali był, nieżyjący już Ali Farka Toure. Bassekou współpracował z tym gitarzystą i pieśniarzem, a na swej pierwszej solowej płycie umieścił utwór - hołd dla niego. To kompozycja “Lament For Ali Farka”. Kuoyate w swej dotychczasowej karierze zrealizował dwa albumy “Segu Blue” (z 2007 roku) i “I Speak Fula” (wydany dwa lata później).

Afrykańska lutnia

Gra na instrumencie zwanym ngoni (spokrewnionym ze znaną nam bliżej lutnią), a jego kunszt został doceniony już praktycznie wszędzie. Na scenie towarzyszy mu jego żona - Ami Sacko, która śpiewa (wczoraj była ubrana w szykowny, czerwony kostium) oraz pięciu muzyków: Fousseyni Kouyate - (ngoni ba), Oumar Barou Kouyate - (ngoni), Moussa Bah (ngoni bass), Alou Coulibaly (calebasse) i Moussa Sissoko – perkusja. Oni wystąpili w jednakowych, niebieskich szatach, także wizualnie wszystko było precyzyjnie zorganizowane.

Profesjonaliści

To profesjonaliści pod każdym względem, tak więc ruch sceniczny także był dobrze zaprogromowany. Taneczny korowód, który tworzyli muzycy w wielu utworach, na pewno się podobał widzom. Bassekou pełnił oczywiście rolę zapowiadającego kolejne piosenki i czynił to po angielsku, choć jak stwierdził w jego kraju mało kto go używa (preferowany jest urzędowy francuski i rodzimy język bambara) i dlatego sam też słabo go opanował. Absolutnie nie przeszkodziło to w kontakcie z widzami, zwłaszcza, że Kouyate bardzo często dodawał też od siebie dwa polskie słowa - “bardzo dziękuję” Jak powiedział większość z wykonywanych przez niego pieśni, przez całe wieki była przeznaczona tylko dla uszu malijskich dostojników i koronowanych głów, dla dworu. “Dziś Wy jesteście dla nas Królem i Królową” stwierdził z uśmiechem.

Znajoma melodia

Myślę jednak, że nawet gdyby tylko przemawiała do nas muzyka płynąca ze sceny, to i tak odbiorcy byliby usatysfakcjonowani. Takie kompozycje jak “Segu Blue (Poyi”) , “Ngoni Fola”, “Saro”, “I Speak Fula” - energetyczne i melodyjne pozwoliły nam zanurzyć się w tym strumieniu przyjemnych wrażeń. Dodam jednak, że nie były to tylko proste rytmy, ale w kilka razy usłyszeliśmy naprawdę wyrafinowane harmonicznie sekwencje. Bassekou proponuje też zatem bardziej wymagające składniki w swym programie. W ostatnich minutach występu Bassekou uraczył nas jednak dla równowagi pewną bardzo znajomą melodią. Konkretnie było to kilka taktów XVII wiecznej pieśni francuskiej, którą znają chyba wszyscy Europejczycy w różnych wersjach. W Polsce śpiewamy jej refren brzmi „Panie Janie, niech pan wstanie ...” i oczywiście publiczność w Filharmonii ochoczo podjęła ten trud …

To jednak nie był jeszcze koniec atrakcji wieczoru. Po występie można było kupić płyty Bassekou oraz jeden - przywieziony z Mali - instrument ngoni (który błyskawicznie znalazł nowego właściciela), a także otrzymać autografy na okładkach, biletach itp.

Galeria zdjęć:

Autor tekstu:

Radi

• r.bruch@wszczecinie.pl
• 

• Rozrywka i kultura
  • Aktualności
  • Artykuły
  • Konkursy
  • Podcasty
  • Recenzje
  • Relacje i fotorelacje
  • Wywiady
• Publicystyka - cykle
  • Artykuły sPożywcze
  • Ciekawe miejsca
  • Gubiąc się
  • Książka na weekend
  • Modna SzczecinAnka
  • Pisząc wprost
  • Skocz na irlandzki
  • Szczecińskie sylwetki
• Publicystyka
  • Aktualności
  • Artykuły
  • Artykuły historyczne
  • Felietony
  • Reportaże
  • Sondy
  • Sport
  • Wywiady